Առաքելյան Նարեկ

№1Ответьте на вопросы.

1. Какая у девочки мама?

У девочки мама красивая.

2. Где работает мама?

Она работает в университете.

3. Что у мамы в шкафу?

У мамы в шкафу блузка, джинсы, платье,

пальто, шляпа, сумка и туфли: 

4. Какого цвета у мамы туфли?

У мамы туфли красные,

розовые, жёлтые, синие, голубые,

фиолетовые, белые, серые, коричневые и чёрные.

5. Что мама говорит папе утром?

Утром она говорит папе: «Мне нечего надеть. Сегодня куплю новые туфли».

№2 Соедините существительные и образованные от них при-

лагательные.

Франция                                            итальянский

Америка                                            французский

Италия                                               китайский

Германия                                           американский

Англия                                               английский

Китай                                                 немецкий

3№Выпишите из текста прилагательные к существительным.

красивая  мама                        итальянское платье

зелёные   глаза                         немецкое пальто

длинные волосы                       английская шляпа

маленький нос                          китайская  сумка

французская блузка 

американские джинсы                 синие туфли

4№ Соедините две части высказывания.

Моя мама                                               зелёные глаза.

Она работает                                             как мама.

У мамы                                                    красивую обувь.

Мама любит                                                красивая.

Я буду красивая, в университете.

1.Допишите окончания.

Люди решили построить высокую башню.2.Башня строилась не год и не два.3.Вокруг башни вырос целый город. 4.В каждом городе можно найти обломки кирпичей от Вавилонской башни.5.До сих пор люди рассказывают о Вавилонской башни.

2.Спишите.Вместо точек впишите соответствующий глагол в прошедшем времени.

Юра решал задачи лучше всех.Он быстро решил задачу.2.Учитель долго объяснял новый урок.Юра сразу очень хорошо всё объяснил.3.На уроках он часто смотрел в окно. Я посмотрел на Княжина и не сразу узнал его.

3.Допишите окончания глаголов.

а)Лёля с Минькой каждый день ходили в гимназию.2.Этим летом мы с братом отдыхали на Севане.3.Света с Анной придут сегодня ко мне в гости.4.Мы с дедушкой часто по вечерам играем в шахматы.

б)Завтра я пойду в театр с друзьями.2.Эмма дружит с Арсеном.Я часто играю теннис с сестрой.4.Мой брат играет с Саркисом в одной футбольной команде.

4.Вместо пропущенных слов впишите нужные по смыслу слова.

Я учусь в седьмом классе. 2.У нас дружный коллектив.3.Мы проводим интересные утренники.4.В субботу наш класс идёт в бассейн.5.Со своими друзьями я люблю играть в теннис и в хоккей.

5.Прочитайте.Подумайте, какие буквы в словах пропущены.

Русский язык, классный журнал, осенние яблоки,утренний мороз, субботний вечер, коллекция картин, пассажирский поезд, хоккейная команда, шоссейная дорога.

ՎԻԼՅԱՄ ՍԱՐՈՅԱՆ
ԳՈՂԱՑԱԾ ՀԵԾԱՆԻՎԸ (պատմվածք) 1919 թվականի այդ նկարը լի էր հրճվանքի, անհոգության ու սխրանքի տրամադրություններով, և երբ Այք Ջորջը դուրս եկավ կինոթատրոնի շենքից, այդ կինոնկարի եռանդուն, խիզախ ու հաջողակ տղան արդեն ինքն էր: Եվ քանի որ ինքն արդեն ուրիշ էր և իր արարքը ամենևին էլ սխալ չէր հասկացվի, նա վերցրեց հեծանվակայանում սպասող բոլորովին նոր հեծանիվը և ողջ աշխարհի աչքի առաջ նստեց ու սլացավ: «Լ» փողոցի իր տան առաջ կանգնած`ճապոնացի Քեբոյի հեծանվավաճառ Ջոնի Ֆարագոն անմիջապես նկատեց նոր հեծանիվը: -Հե՜յ,- կանչեց Ֆարագոն: Տղան թեքեց ղեկն ու մոտեցավ մայթեզրին: Նա լավ գիտեր Ջունիին: Եթե կանչողը նա է, պետք է կանգնես: Այքի համար դա նույնիսկ հաճույք էր. նրան միշտ հիացրել էր Ջոնին, որն ասես իր տեսած կինոներից լիներ: -Փառավոր հեծանիվ է,- ասաց Ջոնին,- որտեղի՞ց: -Միստր Յորքն է նվիրել ծնունդիս,- ասաց տղան: -«Հերալդ» թերթի տարածման պատասխանատու՞ն: -Ըհը: Տղան իջավ հեծանիվից ու ղեկը հանձնեց իրենից մեծին: Ջոնին ծանրութեթև արեց հեծանիվը, նստեց ու սկսեց փոքր պտույտներ տալ: -Քեզ լավ էլ հեծանիվ է տվել, այ տղա: Անունդ ի՞նչ է: -Այք: -Այք ի՞նչ: -Այք Ջորջ,-ասաց տղան: -Քուքի Ջորջի ի՞նչն ես: -Քուքին զարմիկս է: -Իմ էլ լավ ընկերն է: -Միշտ մի գլխացավանք ունի,-ասաց Այքը: -Սա որտեղի՞ց գողացար,- հարցրեց Ջոնին,-ինձ կարո՞ղ ես ասել: 2 -Չեմ գողացել,- ասաց Այքը: — Միստր Յորքն է նվիրել ծնունդիս: -Քուքին ընկերս է,-ասաց Ջոնին:- Հեծանիվը քեզ ուրիշն է տվել: Դու թեկուզ նրա կյանքն էլ փրկեիր, նա քեզ հեծանիվ տվողը չէր: -Էս հեծանիվն ինձ նա է տվել,- ասաց տղան: -Բոլորին կասես, որ սա քեզ Քուքին է տվել,- ասաց Ջոնին:- Յորքի ականջն ընկավ`տհաճ պատմություն կդառնա: -Քուքին փող չունի,-ասաց տղան: -Մեկ ունի, մեկ էլ չէ,- ասաց Ջոնին:- Երեկոյան նրան տեսնելու եմ, ինչ որ պետք է կասեմ, հիմա դու տուն գնա: Տղան հեծանիվին թռավ ու տուն քշեց: Երբ հայրը տեսավ հեծանիվը, ասաց. -Հայկ, քեզ որտեղի՞ց էդ հեծանիվը: -Քուքին է տվել: -Քո զարմիկ Գուրգե՞նը: — Այո,-ասաց տղան: — Գուրգենը փող չունի,- ասաց հայրը:- Մեկից երևի մի օրով վերցրել ես: — Չէ,- ասաց տղան,-իմն է: — Ներս գնա ու հացդ կեր,-ասաց հայրը: Տղան ներս գնաց, հացը կերավ: Հինգ րոպե չանցած, երբ նա տնից դուրս եկավ, հայրը բակում քշում էր հեծանիվը: -Հայկ,- ասաց հայրը,- հեծանիվը տար ու իր տեղը դիր: Դու գող չես: -Քուքին է տվել,- ասաց տղան: Հաջորդ օրը դպրոց նա հեծանիվով գնաց: Հեծանիվը ինչպես կար, էնպես էլ թողել էր, համարն էլ տեղում՝ 137620Ռ: Դասերից հետո քշեց «Իվնինգ Հերալդի» խմբագրություն և բոլորին ասաց, որ հեծանիվն իրեն նվիրել է իր զարմիկ Քուքին ծնունդի առթիվ: -Ե՞րբ ես ծնվել,- հարցրեց նրա ընկեր Նիք Րոման: -1909-ի սեպտեմբերի յոթին,- ասաց տղան: -Հիմա մայիսն է,- ասաց Նիքը:- Գլխիդ փորձանք ես բերելու, Այք: 3 Տղան քշեց Մարկիփոզայի ու Աչքի փողոցի իր խաչմերուկը և ամբողջ լույս-ցերեկը թերթ վաճառեց: Երեկոյան եկավ նրա զարմիկ Քուքին: -Սա՞ է,-ասաց նա: -Ըհը,-ասաց տղան: -Քեզ լավ էլ նվեր եմ արել, չէ՞: -Այո, շնորհակալ եմ: Հոկտեմբերին նա արդեն մոռացել էր, թե հեծանիվն ինչպես է իր ձեռքն ընկել: Նոյեմբերին, մեկի հետ չափ մտած սուրալիս, հեծանիվի շղթան տեղից թռավ: Առջևի անվագոտին ջարդվեց, անիվի ճաղը ծռվեց: Նոր գոտին տղայի վրա մեկ ու քառորդ դոլար նստեց, նոր ճաղի համար վճարեց մեկ դոլար, հիսուն սենթ էլ՝ աշխատանքի գինը: Սրանից հետո հեծանիվն իրենն ու իրենն էր: Ուղիղ մի տարի անց, նույն օրը, տղան հեծանիվը թողեց Լիբըրթի թատրոնի առաջ նույն տեղը, դահլիճ մտավ նոր ֆիլմ դիտելու և երբ դուրս եկավ, հեծանիվը չկար: Տղան տուն գնաց, տեսավ հորն ու ասաց. -Հեծանիվս գողացան: -Ոչինչ,- ասաց հայրը:- Ներս գնա, հաց կեր: -Քաղցած չեմ,- ասաց տղան: Սաստիկ վրդովված`նա կանգնել էր հոր առջև, հետո հանկարծ շուռ եկավ ու վազեց: Ուր ասես իրեն չգցեց, ոտքի տակ տվեց քաղաքի բոլոր փողոցները`փնտրելով հեծանիվը: Մի ժամից տուն եկավ, հաց կերավ ու քնեց: Նա տասնմեկ տարեկան տղա էր արդեն: Հետո, օգոստոսյան մի օր ինքն ու իր Նիք Րոմա ընկերը հեռագրատան պատի հետ ձեռնագնդակ էին խաղում: Նիքի ապշեցուցիչ հակահարվածից գնդակը թռավ, բախվեց փողոց մտած բեռնատարին ու գլորվեց, գնաց: Տղան վազեց գնդակը գտնելու: Աստիճաններով իջավ նեղլիկ անցուղին, ուր աղբի ու մոխրի արկղեր էին շարված: Գնդակը պիտի որ այստեղ լիներ: Տղան դեսուդեն նայեց, ներկը քերած մի հեծանիվի հենք տեսավ, բարձրացրեց, շտկեց ու նայեց համարը: Համարն էլ էին քերել, բայց 13-ը և Ռ-ն երևում էին: Նիք Րոման հարցնելով եկավ. -Գնդակն ի՞նչ եղավ, Այք: -Չգիտեմ, կորել է,- ասաց տղան:- Հեծանիվս գտա: Վրան բան չեն թողել: 4 -Հենքը կա՞,- ասաց Նիքը: -Կա,- ասաց տղան,- բայց առանց մնացածի հենքն ինչի՞ս է պետք: -Պետք կգա,-ասաց Նիքը: -Ա՜խ թե գողը ձեռքս ընկներ: Փոլ Արմերն անցնում էր փողոցով, տղաներին տեսավ, կանգնեց, նրանց հետ զննեց հեծանիվի մերկ հենքը: -Ինչքա՞ն ես ուզում սրա համար, Այք,- հարցրեց նա: — Չգիտեմ,-ասաց տղան: Նա զայրացած էր ու սիրտը կտոր-կտոր էր լինում: -Սա իմ հեծանիվն էր,- ասաց նա Փոլին:- Գողացել էին: Մենք ձեռքի գնդակ էինք խաղում, եկա, որ գնդակը գտնեմ՝ սա գտա: Ամեն ինչ վրայից հանել են, սա էլ գցել էստեղ: -Գնդակն ու՞ր կորավ,- ասաց Նիքը; -Գրողի ծոցը,- ասաց Այքը: -Սրա համար քեզ մի դոլար տամ,- ասաց Փոլ Արմերը: -Եղավ,- ասաց տղան: Մի շաբաթ անց, երբ նա տեսավ արդեն վերանորոգված ու ներկած հեծանիվը, դարձյալ զայրույթով լցվեց ու ասաց իր մեջ. -Ա՜խ, թե գողը ձեռքս ընկներ:

Առաջադրանքներ՝

1 Պատմվածքից առանձնացրո՛ւ այն հատվածը, որտեղ ներկայացվում է հեծանիվը վերցնելու պատճառը. արդարացվա՞ծ արարք է, ինչու՞:

Այք Ջորջը դուրս եկավ կինոթատրոնի շենքից, այդ կինոնկարի եռանդուն, խիզախ ու հաջողակ տղան արդեն ինքն էր: Եվ քանի որ ինքն արդեն ուրիշ էր և իր արարքը ամենևին էլ սխալ չէր հասկացվի, նա վերցրեց հեծանվակայանում սպասող բոլորովին նոր հեծանիվը և ողջ աշխարհի աչքի առաջ նստեց ու սլացավ:
Ես կարծում եմ այդ արարքը արդարացված չէ, քանիվոր գողությունը լավ բան չէ։

Պատմվածքից առանձնացրո՛ւ այն հատվածը, որտեղ նշվում է հեծանիվը լիովին իրենը համարելու պատճառը. վերլուծի՛ր այդ հանգամանքը:  

Դասերից հետո քշեց «Իվնինգ Հերալդի» խմբագրություն և բոլորին ասաց, որ հեծանիվն իրեն նվիրել է իր զարմիկ։ Նրան օգնեցին  հորինել մի սուտ, որին  ինքնել  էր հավատում և այդ ստի օգնությամբ հեծանիվը դարձրեց իրենը։

Տարբերություն կա՞ Այքի կատարած գողության և իրենից արված գողության միջև (երկու պատասխանի դեպքում էլ ասածդ հիմնավորի՛ր): Իրավունք ունե՞ր զայրանալու:

Կարծում եմ այդ երկու գողությունների միջև չկա տարբերություն, քանի որ երկուսի արարքն էլ նույնն է։ Կա այսպիսի դարձվածք <<Գողը գողից գողացավ աստված դեսավ զարմացավ>> ։